ปรงนงนุชชิเอ Cycas nongnoochiae K.D.Hill (1999)

เป็นไม้ยืนต้น ลักษณะลำต้นเดี่ยว ปกติแล้วจะไม่แตกกิ่งก้าน ความสูงอาจจะสูงถึง 2-5 เมตร มีเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นยาว 10-18 เซนติเมตร ลักษณะลำต้นมีเปลือกหนารูป ห้าเหลี่ยม ใบมีลักษณะเป็นรูปขนนกสีของใบเทาอมเขียว จนถึงฟ้า ใบกิ่งผิวมัน ยาวประมาณ 0.80-1.35 เมตร กาบใบวางเป็นลักษณะของตัว v เช่นเดียวกับ ปรงตันสัจจานา จำนวนใบจะมากกว่า สูงประมาณ 120-200 เซนติเมตร

ลักษณะที่พิเศษของปรงนงนุชชิเอ เป็นไม้ยืนต้น ที่ลำต้นมีสีดำมีรอยบากลึกตรงเปลื่อกของลำต้น เป็นตัวชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างของ ปรงนงนุชชิเอนั้นอยู่ที่เปลือกจะมีลักษณะเหมือนขนนก.. คล้ายกับปรงสยาเมนซิส และลักษณะของเกสรตัวผู้และตัวเมีย พื้นผิวด้านนอกที่จะรวมตัวเป็นชิดกันมากว่าปรงทะเล

ปรงนงนุชชิเอ นั้นกล่าวกันว่า อาจจะมีการผสมพันธุ์ ระหว่าง ปรงสองสายพันธุ์ คือ ปรงสยาเมนซิส กับ ปรงทะเล แต่ได้มีการพิสูจน์และยืนยัน แล้วว่าปรงนงนุชชิเอ ไม่ได้กลายพันธุ์ และมีการขยายพันธุ์ก็เพิ่มจำนวนขึ้นด้วยดังนั้น จึงพิสูจน์ได้ว่าปรงนงนุชชิเอ เป็นอีกสายพันธุ์หนึ่งของพืชตะกูลปรง ที่มีถิ่นกำเนิดและ ถิ่นอาศัย อยู่ที่ผาหินปูน อ.ตากฟ้า จ.นครสวรรค์

สถานภาพทางด้านการอนุรักษ์ จัดอยู่ในสถานภาพที่ทาง IUCN จัดไว้คือปรงที่จัดว่ายังมีจำนวนน้อยแต่ก็ยังพอที่จะมีให้เห็นในเขตถิ่นกำเนิด
ชื่อปรงนงนุชชิเอ ได้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ นางนงนุช ตันสัจจา ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งสวนนงนุช